En ja, als je dan door de sneeuw en vorst nog helemaal niet getraind hebt sinds de kerstperiode, dan kan het conditioneel weleens lastig worden. Al snel na het beginsignaal werd wel de conclusie getrokken dat de MD1 van vvZ de betere was. Maar ADO’20 was zeker niet voor niks najaarskampioen geworden. En als je niet scoort kan je ook niet winnen. Dus bij een ruststand van 0-0 was niemand er nog gerust op dat we verder zouden bekeren.

Gelukkig werd al snel na de rust de 0-1 gescoord. Eerlijk gezegd ging het zo snel dat ik gemist heb wie er scoorde. Ik dacht te zien dat het Simay was? . En eigenlijk doet dat er ook niet toe. Er werd namelijk collectief gewerkt/gezwoegd voor de overwinning. Niet alleen in de spits moest er gewerkt worden (Simay, Roos, Gina, en Loretta). Ook op het middenveld was het drukker dan normaal (Lieve, Lovina, Nina en Donna). En de verdediging moest ook een paar keer goed aan de bak (Amber, Ilse, Priscilla en Anouk). Tot en met de keepster aan toe (eindelijk wat te doen voor Angelique!), die ons ook in de wedstrijd hield door een paar mooie reddingen. En natuurlijk, ook niet onbelangrijk, waren daar de aanmoedigingen van Barbara die helaas niet mee mocht doen met deze bekerwedstrijd.  

Doordat nog een 100% doelpunt werd afgekeurd omdat Loretta  (iets ?) teveel haar lichaam gebruikte bleef het spannend tot het eind. Gelukkig wist de MD1 de voorsprong vast te houden tot het eindsignaal. En dat kwam zeker grotendeels door de aanwijzingen van de coach. Volgens info van de linksback had ze Ron nog nooit zo duidelijk gehoord !..