Vandaag was het zover. Kon ik de mast in of niet? Na deze uitspraak
in het slot van mijn verslag van vorige week, werd ik hieraan de hele
week herinnerd.
Met een gezonde spanning in mijn lijf toog ik om 13.30 uur richting
Populierenlaan, waar na aankomst geen parkeerplek meer vrij was.
De IJweg bood uitkomst en na 3 minuten lopen trad ik een kolkende
Arena binnen. De warming – up was nog bezig omdat de voorwedstrijd
iets was uitgelopen. Toen de spelers het veld op kwamen telde ik even
de toeschouwers op de tribune en daartegenover. Met het publiek dat
op het terras stond en bij de kantine achter het doel kwam ik tot ruim
boven de 1000. Verwachting 1 van het bestuur was gehaald.
Nu de wedstrijd nog.

Zwanenburg leek nerveus te beginnen want vooral voorin werd de
bal het eerste kwartier te snel en soms zelfs te makkelijk verspeeld.
Achterin bleef iedereen zeer alert en voor zover RKAV een aanvals-
poging deed, werd die in de kiem gesmoord. Tim van Noord was
hierbij het grote slot op de deur. Het duurde bijna een kwartier
voordat Zwanenburg aanvallend dreigend werd. Rick Veen werd
door Ruben goed aangespeeld maar Rick ging met de geboden
mogelijkheid iets te makkelijk om. Niet lang daarna speelde Leroy
Jordy goed aan over links maar ook die kans ging verloren.
Het was duidelijk dat Zwanenburg de beter voetballende ploeg was
en RKAV en van lange halen en goed geluk moest hebben.
Keeper Remco had het meeste werk aan de terugspeelballen en deed
vervolgens pogingen tot een nieuwe aanval. Een verre trap van hem
belandde bij Leroy die vervolgens Ruben aanspeelde. Die leek de
verkeerde kant op te gaan, passeerde toch zijn directe tegenstander
en haalde vervolgens met links uit. De bal vloog fraai de verste hoek
in: 1 – 0 na 29 minuten spelen. Niet veel later barstte er luid gejuich
uit de kantine op. AJAX en Zwanenburg stonden beiden op het goede
spoor. Zwanenburg had de weg gevonden en bleef aandringen.
Een bal door het midden werd door Ruben goed over links doorgespeeld
waar Jordy dat al verwachtte. Nu krulde hij de bal op de juiste manier
om de keeper heen: 2 – 0.
Nog geen 3 minuten later tikte Zwanenburg de bal snel rond. Ruben
leek het eindstation maar die gaf hem nog breed op Leroy, die meteen
voorzette. Wat twee keer daarvoor niet lukte ging nu wel goed en zo tikte
Rick Veen de 3 – 0 binnen. In de kantine bleef het voor de rest rustig.
Ik trok de veters van mijn bergschoenen nog even strak aan en wachtte
het tweede bedrijf af. Die begon om 15.00 uur waarbij het Eerste naar
de kantine toe speelde. Ik hoopte op nog wat spektakel. Maar dat bleef
uit. Zwanenburg speelde controlerend waarbij nu de achterhoede
(Robin Poelsma, Tim Stricker, Tim van Noord, John van der Tol) en
het middenveld ( Martijn Hemelaar, Leroy van Maaren, Stephan Blok,
Jordy Vierbergen) de hoofdrol speelden omdat er aanvallend een half
uur lang niets meer gebeurde. RKAV probeerde het nog wel en voor
zover er een kansje ontstond, stond keeper Remco van Schagen zijn
mannetje. Een goede inzet van RKAV leek een score op te leveren,
maar Remco ranselde de bal met een katachtige reactie nog uit
de benedenhoek. Daarna was RKAV uitgeraasd. Zwanenburg kreeg
vervolgens alle kans om de score verder op te voeren en het publiek
achter het doel nog even te verwennen. Maar zelfs van 2 meter
kregen onze anvallers de bal er niet meer in. Terwijl Niels Oostwouder
en Rick Buys al waren ingevallen, kwam ook Tim Reemer er nog
in. Het leverde niets meer op. Wel hoorde ik voor de derde keer
gejuich uit de kantine, maar vond uiteindelijk het gejuich op ons
terrein het belangrijkste. We waren niet afhankelijk van OG en na de
3 – 0 winst toog ik naar de dichtstbijzijnde vlaggenmast.
Die bleek door het bestuur te zijn ingesmeerd met groene zeep, maar
wist dankzij mijn goede uitrusting toch nog halverwege te komen.

Geplaatst: 15-05-2011 18:22:00 / Door: Arie Keuning / Gelezen: 908 x / Reacties: 0 x