Het duurde helaas 7 weken voordat we een poging konden doen om de nare smaak van het puntverlies bij Waterloo weg te werken. Ondertussen hadden we dat al op andere manieren geprobeerd alleen gingen we daar niet beter van spelen.  Wel werd er daardoor aan het veel gehoorde kritiekpunt, de gebrekkige communicatie, gewerkt.

Ondanks de lange pauze zou deze tegenstander (Heemstede 2)  geen problemen op hoeven leveren. De uitwedstrijd werd royaal gewonnen door de vijfklapper van Schoffie die toen meer dan de helft van zijn huidige totale seizoensproductie voor zijn rekening nam. De 2-6 ruststand werd tevens de eindstand. Sinds deze wedstrijd is Heemstede redelijk boven verwachting gaan presteren: een opmerkelijke winst bij het ooit gevreesde Vogelenzang (5-6), DSOV (1-4) en op hekkensluiter Waterloo (1-0) om met 14 punten zich op een 8e plaats terug te vinden.

Italo besloot om ons gedeeltelijk van ons keepersprobleem te verlossen en 1 helft te keepen alvorens naar de Arena te verkassen. In de rust zou worden gekeken wie geslachtofferd zou worden om Italo te vervangen.  De hoop was dat de 2e helft een formaliteit zou worden waardoor iedereen hiervoor in aanmerking zou kunnen komen (en niet alleen de langere personen om afstandschoten minder aantrekkelijk te maken). Wonderbaarlijk op tijd verscheen iedereen in de kantine en ongewoon vroeg vertrokken we richting het immer mooiste clubgebouw van het complex om (mede door de verwarming van het dus letterlijk maar bovenal figuurlijk warmste gedeelte van de club) weer in te zakken tijdens Wouter zijn uniek lange tactische bespreking.              Na een korte intensieve warming-up konden we nog een paar minuten een bal beroeren voordat Bert ‘Collina’ Kranenburg floot voor het beginsignaal. In de opstelling Italo; Boer, Spielfuhrer, Rukkert, Kamerplant; PokerstArle, Slappe Hap, Schoffie, Gouddaantje; Tossie, Pluisje werd geprobeerd de opponent te overrompelen.

'Lijder' Wouter had de nadruk gelegd op het combinatiespel en al snel werd duidelijk, tegen een inferieure tegenstander weliswaar, dat dit aansloeg. Door constant driehoekjes te houden vlogen we over het veld zoals zelfs gelegenheidsfotograaf De Tank ondanks al zijn Red Bulls nog niet ervaren had. Toch liet het eerste doelpunt relatief lang op zich wachten door ondermaatse eindpasses en diverse toevallige intercepties van de Heemstedenaren. Toen Schoffie de zestien penetreerde en door twee man onderuit geschoffeld werd in een soort scrum, kon Bert Collina slechts naar de stip wijzen. Specialist Gouddaantje kon zich uitleven op deze pingel en verzilverde deze dan ook met de voor hem kenmerkende verve (nog voordat de bal de stip verliet kwam de keeper al neer van zijn machteloze poging de penalty te pareren en verdween de bal in het midden van het doel). De ban was gebroken en Gouddaantje illustreerde zijn gave trap door een hoekschop zo op de kale schedel van Tossie te plaatsen dat zelfs Dave ‘ik kop nooit’ Tosseram een kopbal niet meer kon vermijden: 2-0.  Hierna kreeg Heemstede een uitval die slechts gevaarlijk oogde, maar ons wel wakker schudde.  Door diverse buitenspelvallen frustreerde de verdediging de tegenstander nog meer en het volgende doel was werken aan het doelsaldo.  De ‘wedstrijd’ speelde zich vervolgens grotendeels af rond de zestien van Heemstede en na een steekpass van Boer kon Pluisje, door sluw zijn lichaam te gebruiken, de 3-0 aantekenen. Tussen de 2-0 en 3-0 door teisterde linksback Kamerplant de lat met een afstandsschot en de paal na een heerlijke combinatie over vele schijven en had dus net zo veel geluk als Rukkert met poker. Niet veel later kwam het rustsignaal en verliet Italo, zonder te hoeven douchen, ons andermaal.

Pluisje vond de voormalige stand-in PokerstArle bereid zijn handschoenen weer uit de wilgen te halen en Italo te vervangen. Aangeschoten Hans verving Tossie die na een aantal Tossie-shuffles en meerdere goede acties aan zijn 1e 3e helft begon. Aangeschoten Hans ging op 10 spelen, waarna Schoffie Pluisje kwam vergezellen in de spits. Met het besef dat het doelsaldo wel eens doorslaggevend kan worden, besloten we meteen pressie te spelen. Aangeschoten Hans bleek, ondanks uit de nachtdienst komend, een zeer goede aanvulling. Met zijn overzicht en verdeling ontlastte hij Slappe Hap en daarmee ook de verdediging waardoor er verder naar voren kon worden gespeeld. Na een salvo van mislukte schoten op de keeper die van nog slechtere kwaliteit was dan de schoten, bekroonde Pluisje na goed doorjagen zijn sterke wedstrijd met zijn 2e goal. We besloten deze ruime voorsprong aan te grijpen om te experimenteren door Spielfuhrer voor de verdediging te laten opereren om een man meer situatie te creëren. Dit vond relatief snel gevolg door een door hem verzonden dieptepass op Cuthyoot die de bal voorgaf op de inlopende Aangeschoten Hans waarna deze er alleen tegen hoefde te lopen om de doelman te verschalken. Een ander gevolg van het doorschuiven was dat Rukkert een op een kwam te spelen, iets wat hem zeker toevertrouwd is, maar hem niet mede was gedeeld waardoor er ook druk op ons doel kwam te staan. De bedoeling van deze zet was het speelveld korter maken maar dit werkte averechts. Het veld werd langer en Heemstede kwam dichter bij ons doel. Een van hun aanvallen eindigde met een pass tussen de verdediging en PokerstArle.  De tegenstander anticipeerde sneller dan PokerstArle, die nog met zijn gedachten in een 12$ sit en go’tje zat, en wist deze te passeren met een mooie stiftbal. Dit was enigszins een smetje op deze wedstrijd maar een logisch gevolg van de verdwenen organisatie. Tussendoor was de weldoorvoede Valintuin, te laat na weer een brunch van een van zijn talloze oma's,  ingevallen voor de op stoom zijnde Boer.

Vlak na de tegentreffer viel de 6-1. Een werkelijk magistrale pass van Schoffie kon door Cuthyoot worden aangenomen waarna deze, vraag niet hoe, een rebound nodig had om de een op een af te ronden. Nog was de honger groot en Gouddaantje speelde zich vrij in de zestien om inventief een puntertje hanteren om zijn 2e te laten aantekenen. Het slotakkoord was voor, wederom, Pluisje. Ongekend efficiënt rondde hij zijn pas 4e kans af door, zijn naam eer aandoend, met de arm van God een infantiele fout van de keeper af te straffen. De mooiste actie van de dag was echter PokerstArle: een door hem verwerkt schot kwam in de voeten van de enige doelpuntenmaker van Heemstede. De op de grond gestrekt liggende keeper kon op anderhalve meter van de doellijn ogenschijnlijk makkelijk gepasseerd worden maar met een ongekende snelle reflex en goede 'read' duwde PokerstArle de bal uit de hoek waarna de tegenstander muckte.

Al met al mooie combinaties gezien met een redelijk mooie uitslag, die toch hoger uit had moeten vallen. Nog de credits voor de defensie die, toen de concentratie weg was en de nonchalance toesloeg, goed op de been bleef in vaak een ondertal situatie. Als we dit niveau langer kunnen vasthouden, is er geen reden waarom we Overbos niet onze wil gaan opleggen en daar voortijdig al laten zien wie de toekomstige kampioen is.

Geplaatst: 08-02-2010 12:30:49 / Door: Wouter van Boxel / Gelezen: 142 x / Reacties: 0 x