HCSV Zwaluwen’30 3  -  Zwanenburg 2  3-2 (1-2)

12.12.09 Sportpark De Waal, Hoorn

Vandaag alweer de twaalfde wedstrijd van onze competitie op een totaal van 20 tegen de Hoornse Christelijke SportVereniging Zwaluwen'30. Voor de lezers die van feiten en cijfers houden; dit betekent dat wij in 15 weken 12 wedstrijden hebben gespeeld. Na de winterstop hebben we nog exact 15 weken te gaan voor de laatste 8 wedstrijden. Daar is een heel mooi Nederlands woord voor uitgevonden “versnippering”. In januari spelen we 2 wedstrijden, zo ook in februari. Maart telt er zelfs maar 1, pakken we er in april gezellig weer 2 mee om vervolgens op 1 mei de competitie af te ronden. Aangezien er dankzij de artificiële velden niets meer wordt afgekeurd misschien een idee om een winterstop in te voeren van 1 december tot 28 februari. Hoeven we niet met zijn allen in regen, wind of vrieskou te staan kleumen langs de lijn.
Tot zover deze klaagzang, vandaag mochten we naar Hoorn om aan te treden tegen Zwaluwen’30. Een keer eerder was ik op dit complex, op 23 april 2005 toen NAS zaterdag 1 hier definitief degradeerde uit de 1ste klasse na een 2-2 gelijkspel (doelpunten van Bas Wesseling en Maarten Kooter). Vervlogen tijden….
Met 11 man stapten we de auto’s in richting Hoorn, Rob van Gelder kwam rechtstreeks vanuit het werk, waardoor we vandaag met 1 wissel aan moesten treden. Een meevaller, de personele problemen waren door de blessurelijst de laatste weken enorm. Gelukkig was iedereen die nog enigszins kon lopen vandaag paraat. Het uitnodigende hoofdveld van Zwaluwen lieten we rechts liggen om door te wandelen naar veld 3. Een veld waar naar het schijnt de Hoornse koeien op weigeren te grazen was onze mat voor vandaag. Een laagstaand zonnetje belette het zicht op het veld totaal zodat het veelkoppige publiek (zie onder) met de voeten in het gras aan de schaduwkant deze kraker moest volgen.
Het begin was moeizaam. Na teveel wedstrijden en trainingen op een egale ondergrond, moesten we duidelijk wennen aan een bal die na elke stuit anders omhoog kwam dan verwacht en binnen 7 minuten stonden we achter. Erg onnozel verdedigen gaf de aanvaller van de thuisploeg vrije doorgang en onze kiepert had zijn eerste balcontact bij het uit het net halen van de bal, 0-1. Toen we de omstandigheden onder de knie hadden begonnen we opeens uitstekend te voetballen. Prachtige combinaties over het hele veld, bij balverlies direct vol met zijn allen de druk erop, het leek net alsof we er iets van kunnen. Na ruim een kwartier leidde dat tot de gelijkmaker toen de zoveelste vloeiende combinatie onreglementair onderbroken werd binnen de lijnen. Gelukkig hadden we na de pingel van vorige week in de kleedkamer afspraken gemaakt, Jordy van der Kruijf nam de verantwoordelijkheid, 1-1. Het vervolg van de eerste helft bleef uitstekend, hoewel de handige spits van Zwaluwen ons op de counter nog wel eens pijn kon doen. De verdediging & doelman Snertring deden hun werk echter naar behoren. De bal was hoofdzakelijk op de helft van de gasten en dankzij een oogstrelende combinatie tussen Giel Imming en Leon Zomer stonden we bij rust dan ook dikverdiend met 2-1 voor.
Na rust was de wedstrijd al snel over voor Richard Bosma, Ward Verhagen gaf de vlag aan de leider en nam zijn plaats als linksachter over. Zwaluwen tapte uit een ander vaatje en besloot er een stukje intimidatie in te gooien. Ik heb zaterdag mijn vocabulaire weer aan kunnen vullen met een groot aantal ziektes en verwensingen. Probleem was alleen dat het nog werkte ook. Zwanenburg was al dan niet bewust toch wat onder de indruk en hier en daar werden er wat beentjes teruggetrokken of duels vermeden. Gevolg was dat we meer onder druk kwamen te staan, terwijl de mogelijkheden vooral op de counter lagen via de snelheid van Max Hoefeijzers. Twintig minuten voor tijd kregen we aan de zijkant van het veld een vrije trap tegen. Deze werd prachtig tussen verdediging en onze keeper ingeschoten, waar een inlopende aanvaller de bal binnen kon tikken, 2-2. Onze counters werden steeds talrijker, maar voor de eindpass gegeven kon worden volgde meestal de overtreding, waardoor we het moesten hebben van vrije trappen en corners. Dit overigens zonder succes.
Tien minuten voor het einde kon de rappe spits nog net vanaf eigen helft vertrekken en scoorde feilloos de 3-2 waarmee deze laatste wedstrijd van 2009 in een nederlaag eindigde. We hebben nu zes weken de tijd om de blessures (8 stuks) te laten genezen, bovendien verblijven we van 8 tot en met 10 januari met ons elftal in Le Clos de Collines in Trois Pont in de Belgische Ardennen. Tijdens dit instructieweekend zullen wij ons weer vol gaan bezighouden met looplijnen, driehoekjes, tactieken, etc etc om vervolgens 23 januari scherp terug te keren op het veld. Roda’23 komt dan naar Zwanenburg, aanvang 14.30 uur.

Zaterdag 2 wenst u alvast hele fijne feestdagen en een gezond 2010!

Opstelling: Snertring, Van Gelder, Piels, Van der Kruijf, R.Bosma (51’ Verhagen), Hoefeijzers, Zomer, Meijer, Imming, Van Schagen, Broeren
Doelpunten VVZ: 1-1 Van der Kruijf (17’ pen) 1-2 Imming (28’)
Toeschouwers: 1203 (700 van Spakenburg, 500 van Zwaluwen & 3 van Zwanenburg)

Geplaatst: 14-12-2009 12:40:32 / Door: Marc Overboom / Gelezen: 130 x / Reacties: 0 x