Het viel mij afgelopen week een beetje koud op mijn dak, dat een combinatie van de zondag 2 en 3 op zondag om 11.30 uur een vriendschappelijk potje kon spelen in Nieuw – Vennep tegen eenzelfde combinatie van DIOS. Omdat het 1e voor de HD – cup thuis moest spelen waren er niet genoeg 2e elftal spelers. Dat werd aangevuld met mannen uit het 3e. Bob Maas werd verzocht deze wedstrijd onder handen te nemen. Het was wat schuiven, want er viel nog iemand af, er kwam een ander bij, maar uiteindelijk stonden we op zondagochtend bij helse weersomstandigheden, met 12 man. Een telefoontje van Peter K., die meedeelde dat hij rechtstreeks ging zorgde voor 13 man. Van Ali P is nooit iets vernomen. Gelukkig kent Bob Maas inmiddels het klappen van de zweep en nam zijn maatregel. Peter K. mocht als vlaggenist, dus wissel, beginnen en voor de rest hield hij zich aan zijn eerdere plan.

Bij aankomst kwam ik een bekende tegen. John van der Meer is daar de verantwoordelijke man. Hij had veel jonge spelers opgesteld, vergezelt van een paar routiniers.

Het begin van de wedstrijd liet echter op zich wachten. Op het geplande aanvangstijdstip, 11.30 was er nog geen scheids te bekennen. `Hij is onderweg` werd ons meegedeeld. Dus van buiten maar weer naar binnen en op het gerucht dat de leidsman er was, weer naar buiten. Alles op niets af. Dus stelde ik voor de fluit ter hand te nemen, wat door een ieder werd geaccepteerd. Om 12.00 uur werd er, in de stromende regen, eindelijk afgetrapt, waarbij onze “inschietballen” als wedstrijdballen dienst deden. Het spel was aanvankelijk in evenwicht, maar naarmate de wedstrijd vorderde kreeg Zwanenburg de beste kansen. Na twee dotten van kansen zag ene JW zelfs kans voor een leeg doel tegen de paal te schieten. Het had toen al 0 – 3 in ons voordeel moeten zijn, maar de werkelijkheid liet ons nog steeds een brilstand zien.

Een half uur na aanvang zag ik de opgeroepen scheids bescheiden het veld betreden, die richting dug–out van DIOS wilde lopen. Ik floot het spel af met de mededeling “scheids wisselen”. Dat was in dit geval letterlijk, dus was de hilariteit groot. Vervolgens nam ik de vlag ter hand en zag vol verbazing, tegen de verhouding in, DIOS op voorsprong komen. Elk vermeend appèl voor buitenspel was onterecht. Nadat ik de leidsman had geattendeerd op het einde van de 1e helft en dat het doelpunt van DIOS een 1 – 0 ruststand betekende, kon Bob Maas in de pauze nog eens uitleggen wat hij van ieder speler in de tweede helft verwachtte.

Daar kwam helaas in het begin van de 2e helft niet veel van terecht, hoewel de wil duidelijk aanwezig was. Maar zie: na een kwartier kreeg de Zwanenburg-combinatie de geest en werd een aanval van 3 tegen 2 goed uitgespeeld en goed afgerond: 1 - 1. De daarna volgende tien minuten was Zwanenburg ontketend en scoorde nog 3 maal. Een kwartier voor tijd was het voor Zwanenburg nogmaals raak, zodat het eindresultaat op
1 – 5 in ons voordeel uitviel. Bob was blij, de spelers ook.

De combinatie met het 2e en 3e pakte uiteindelijk dus goed uit, door het combinatiespel dat pas in de tweede helft resultaat sorteerde. De basis was in de eerste helft al gelegd, want ook toen combineerde Zwanenburg niet verkeerd. De tegenstander had in die fase nog de energie om daar weerstand tegen te bieden, maar was in de tweede helft duidelijk gesloopt. De combinatie 2/3 pakte dus goed uit en hun speelwijze werd beloond.

Arie Keuning

Geplaatst: 21-08-2006 09:24:19 / Door: Redactie / Gelezen: 6279 x / Reacties: 0 x